“อะไรๆ” ก็… บางแสน

ผมยืนขึ้นทุบโต๊ะแสดงความมั่นใจ
ว่า ‘บางแสน’
คือสถานที่ท่องเที่ยว
ที่ผมไปบ่อยที่สุดในชีวิต

ตั้งแต่เล็กจนโตถึงตอนนี้
ชายทะเลที่ผมรู้จักและคุ้นเคย
ไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกเบื่อเลยสักนิด

….
เพราะทุกๆครั้งที่มา
มักจะมี ‘อะไรๆ’ ให้พามาที่นี่

 


เหงา เศร้า เปลี่ยว โดดเดี่ยว รักคุด
อยากขึ้นสเตตัสประชดว่า alone
ก็ขับรถมาบางแสน

 


นัดเจอใครสักคน แล้วใจมันเต้นรัวๆ
ตอน 6 โมงเย็น
แต่อยากโรแมนติกสุดสวีทกันสองคน
ก็มาที่บางแสน
(ทั้งที่ไม่ได้เตรียมเหี้ยอะไรเลย)


อยากรียูเนี่ยนกับเพื่อน
แล้วหาที่ลงไม่ได้
เพราะยิ่งเราโตขึ้น
ข้อแม้ยิ่งเยอะ
สุดท้ายก็จบที่บางแสน


กินเหล้าแล้วยังไม่สุดอยากต่อชายทะเล
ก็ขับรถมาบางแสน
(กางเกงในตัวเดิม)
.
อยากเที่ยวทะเลแต่งบจำกัด
อยากเที่ยวแต่มีเวลาแค่วันเดียว
อยากเที่ยวแต่ไม่อยากไปไกล
หรือแค่อยากจิบเบียร์กับปูกะตอยทอด
บนเก้าอี้ชายหาด
ก็มาบางแสน
(แค่ได้เหยียบทรายย่ำทะเลก็สบายใจละ)

ฯลฯ

ถ้าเป็นคน
ก็คงจะน้อยใจไปแล้ว
ก็เพราะว่า อะไรๆแม่ง ก็บางแสน

…..
วันนี้ผมก็พึ่งกลับมา
จาก บางแสน !!!

 


แต่รู้อะไรไหมครับ
ทั้งๆที่มาบางแสน
แต่จำไม่ได้แล้วว่า
ครั้งสุดท้ายที่ลงเล่นน้ำทะเล…
คือเมื่อไหร่?


ถามว่าตอนนี้จะลงทะเลที่บางแสนไหม
ตอบเลยว่า…. ไม่
ถ้า ‘อะไรๆ’ ก็ยังคง ‘ทิ้ง’ ลงไปที่บางแสน


ภาพในหัวผมที่เล่นกับปูเสฉวนสมัยเด็กๆ
ตอนนี้… มันไม่มีอีกแล้ว

#บางแสน