ได้กลับไปมหาลัยฯ คราวนี้หลังจากที่ไม่ได้กลับไปกว่า 15 ปี รู้สึกคิดถึงที่นี่มากยังไงไม่รู้ซิ… เหมือนได้กลับบ้าน

_ไม่น่าเชื่อว่ากลับไปครั้งนี้หลายอย่างเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก ที่เห็นได้ชัดที่สุดคือ ‘ตึกเพชร’ ที่โดดเด่นเป็นสง่าอยู่หน้ามหาลัยฯ ขับรถกลับบ้านผ่านไปผ่านมาอยู่หลายปีแต่ไม่เคยเข้าไปใกล้ๆสักที สมัยก่อนตรงนี้ยังเป็นสนามฟุตบอลโล่งๆ ตอนนี้ตึกใหม่ขึ้นหลายตึก พื้นที่ด้านในดูแลบริหารได้ดีขึ้น ร่มรื่นขึ้น รอบๆข้างดูแลดีขึ้น ผมตื่นตาตื่นใจกับเครื่องบินจำลองลอยฟ้าขนาดใหญ่ Boeing787 Dreamliner ที่อยู่ในตึกมนุษยศาสตร์ ของสาขาการท่องเที่ยวและการโรงแรม นักศึกษาทุกคนแต่งตัวแต่งหน้าด้วยชุดแอร์โฮสเตจสวยๆหล่อๆกันทุกคนเลย ส่วนถนนโลกีข้างๆ สมัยนั้นยังไม่มีเลยด้วย ว้า…. เสียดาย

_ผมเนี่ยเดินไปจนถึตึกนิเทศสาตร์ที่สมัยก่อนผมยังไม่เคยได้ใช้เลยเพราะยังสร้างไม่เสร็จดี บรรยากาศที่ตึกนี้มันใช่อ่ะ ผมว่าตึกนี้มีสีสรรที่สุดละ กิจกรรมเยอะแยะ นักศึกษาบ้าบอกล้าแสดงออก ต้องพูดต้องเต้นเยอะ เชียร์เยอะ และยังเปิด Theater ให้ให้น้องๆนักเรียนได้เห็น Performance Show จากรุ่นพี่ด้วย ว๊าววววแจ่มมาก ผมก็เด็กคณะนี้นะ หน้าไม่เหมือนเด็กนิเทศใช่ไหมละ!

_จริงๆ กลับมาครั้งนี้ได้มีโอกาสไปแชร์ประสบการ์เรื่องการตลาดดิจิทัลในงาน ‘Open House’ ม.กรุงเทพ ว.รังสิต ว่าด้วยเรื่องตลาดบุคคลากรวงการนี้ ต้องการน้องๆที่มีความรู้ความสามารถเฉพาะด้านมากขนาดไหน เพื่อที่จะได้ให้ครูแนวแนะที่มาร่วมฟัง ได้เข้าใจสายงานประเภทนี้และแนะนำน้องๆให้เลือกสายอาชีพได้อย่างถูกต้องครับ… เท่าที่คุยกับอาจารย์หัวหน้าภาค คณะบริการธุรกิจ สาขาการตลาดดิจิทัล.. วิชาก็ค่อนข้างครอบคลุมในธุรกิจ แต่ผมยังแอบงงอยู่ว่าน่าจะไปอยู่ในคณะนิทศสาสตร์ สาขาวิชาการสื่อสารดิจิทัล มากกว่า หรือจริงๆมันก็คาบเกี่ยวกันอยู่แบบแยกกันไม่ออกนะ 

น้องๆคนไหนสนใจมาบริษัทผมได้ กด -> YDM Thailand. 

ความเป็นครูยังติดตัวจากคุณแม่มาตั้งแต่เด็ก ผมอยากเป็นอาจารย์สอนที่ณะนี้มากครับ ถ้ามีโอกาส ผมไม่ปฎิเสธแน่นอน_

[Best_Wordpress_Gallery id=”6″ gal_title=”openhouse”]